Ένα βήμα παραπέρα. Ή.. ζηλεύoντας το Virtual Store

0

Θα είμαι ειλικρινής. Χρησιμοποιώ το Μετρό, μόνο όταν με βολεύει πάρα πολύ, ή όταν δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Όχι όμως γιατί δεν μου αρέσει, απλώς μου αρέσει πολύ περισσότερο να οδηγάω ακόμα και μέσα στην κίνηση. Το Μετρό, το βρίσκω εξαιρετικά χρήσιμο και κατά μία έννοια ένα δείγμα πολιτισμού, καθώς μεγάλωσα περιμένοντας να το δω. Μου αρέσει η πολυχρωμία του, ο κόσμος που μοιάζει πιο πολιτισμένος (ειδικά σε σχέση με τη συμπεριφορά του στα άλλα Μ.Μ.Μ.), η multiculti διάσταση που έχει, η καθαριότητά του, τα ποδήλατα που μπορεί να πετύχεις να στριμώχνονται στα πίσω βαγόνια, τα πιασμένα χέρια από νεαρά ζευγαράκια που νιώθουν απενοχοποιημένα και τα πολλά ακουστικά που καταλήγουν σε smartphones.

… όταν είμαι σε αυτές τις υπόγειες στοές, είναι από τις ελάχιστες στιγμές της καθημερινότητας που νιώθω πως βρίσκομαι σε μια ευρωπαϊκή Μητρόπολη….
Μπορείτε κάλλιστα να με αποκαλέσετε υπερβολικό, αλλά όταν είμαι σε αυτές τις υπόγειες στοές, είναι από τις ελάχιστες στιγμές της καθημερινότητας που νιώθω πως βρίσκομαι σε μια ευρωπαϊκή Μητρόπολη. Και απ’ όσο  έχω διαβάσει, συζητήσει και βιώσει, το ίδιο νιώθει και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που το χρησιμοποιεί. Και σχεδόν καθολικά, οι φοιτητές, οι «τώρα τελείωσα τις σπουδές μου» είτε έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό είτε στην Ελλάδα – και έχουν πάει να δουν τους φίλους τους στο Λονδίνο (κυρίως) και οι 30+ που ανήκουν πλέον σ’ αυτό το ελάχιστο εργατικό δυναμικό της χώρας, αλλά έχουν τις ίδιες προσλαμβάνουσες. Κρατήστε λίγο αυτό το ευρύ target group, γιατί θα μας χρειαστεί πιο κάτω.

Μπορείτε να το πείτε και επαγγελματική διαστροφή, αλλά αυτά που πραγματικά βαριέμαι σε όλη αυτή την ιστορία, είναι οι διαφημίσεις γύρω μου και τα διάφορα events που συνήθως λαμβάνουν χώρα στους σταθμούς. Και αυτό γιατί η πλειονότητα των πρώτων, ακόμα και όταν δεν στερούνται φαντασίας, μοιάζουν να αγνοούν το touch point στο οποίο βρίσκονται, και η αντίστοιχη πλειονότητα των δεύτερων μοιάζει να στηρίζεται στην τοπική παραγωγή που ώρες – ώρες θυμίζει παζάρι.

Σας θυμίζω ότι μπορείτε να με λέτε υπερβολικό, αλλά πριν πείτε ότι πείτε, σκεφτείτε πρώτα τι πραγματικά σας «πούλησαν» κάποιος ή κάποιοι σε κάποια από τις διαδρομές σας. Υπόγειες ή ακόμα και υπέργειες. Αν είδατε κάποια brands να σας μιλάνε με τέτοιο τρόπο που άλλαξε την αντίληψή σας (το perception που λένε και στη Λακωνία) γι αυτά, και πόσες ενέργειες είδατε και είπατε «ναι ρε φίλε ωραία το σκέφτηκαν”.

Κορεάτης χρησιμοποιεί το Virtual Store του Tesco

Κορεάτης χρησιμοποιεί το Virtual Store του Tesco

Αυτό δηλαδή που κατάφερε να κάνει το You με το Virtual Store που έστησε στο Μετρό του Συντάγματος επιτρέποντας στους χρήστες να σκανάρουν με το κινητό τους, όποιο προϊόν θέλουν και υπάρχει στη ειδικά διαμορφωμένη virtual βιτρίνα που έχει δημιουργηθεί. Αυτό, που ναι, δεν είναι παρθενογέννεση, και που προσωπικά έχω χρησιμοποιήσει την περίφημη εικόνα από τους σταθμούς στην Κορέα (από την ενέργεια της Tesco) σε τουλάχιστον 34 παρουσιάσεις, δείχνοντας τι; Το πόσο πολύ έχει εισβάλει το mobile στη ζωή μας και τους ορίζοντες που ανοίγονται. Πιστέψτε με, μέχρι και πριν από 1,5 χρόνο έκανε ακόμα κάποια μάτια να γουρλώνουν και πολύ συχνά έφερνε την αντίδραση «ναι αλλά αυτά γίνονται στο εξωτερικό». Πλέον, την έχουν δει όλοι και κανείς δεν αντιδρά. Έχουν δει την εικόνα όμως. Αλλά την ενέργεια μέχρι πρότινος την έψαχναν μόνο «στο εξωτερικό».

Γι αυτή την ενέργεια συζητάμε. Αυτή την ενέργεια, κατάφερε –διότι περί κατορθώματος πρόκειται- να πραγματοποιήσει η ομάδα του You.gr.

Γιατί, επιτρέψτε μου να θυμήσω, ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 2015, που οι Digital ενέργειες επικοινωνίας ακόμα στηρίζονται στα Apps του Facebook και κάνουν στις κληρώσεις (δώστε μας το email σας και τα βρίσκουμε μετά), στην Ελλάδα που οι ενέργειες για τους Impulse Buyers εξαντλούνται σε καλλιγραμες promoters με iPad (να πάρουμε και κάποιο email) και τελικά στην Ελλάδα που το Budget που έχει η Tesco για R’n’D, το βλέπουμε μόνο σε αναφορές για το δημόσιο χρέος.

…βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 2015, που οι Digital ενέργειες επικοινωνίας ακόμα στηρίζονται στα Apps του Facebook….
Σε αυτό λοιπόν το Context, o Δημήτρης Θεοφάνους και η ομάδα του, κατάφεραν να σχεδιάσουν όλο το story, να εντάξουν και cross branding λογική (100 προϊόντα Living της P&G περιλαμβάνονται), κατάφεραν πουλήσουν το project πρώτα εσωτερικά, και μετά να το υλοποιήσουν, φέρνοντας κοντά στο κοινό που θέλουν, αυτό που το κοινό τους ήθελε και θέλει. Δηλαδή, κάτι διαφορετικό, κάτι χρήσιμο, κάτι που να δείχνει ότι δεν τους αντιμετωπίζουν ως target group, αλλά ως πολίτες που θέλουν και να καταναλώσουν και να διασκεδάσουν. Και τελικά, να τους πείσει να βάλουν το You.gr στο χάρτη των brands που χρησιμοποιούν – και όχι μόνο των προιόντων ή των καταστημάτων με την πιο φτηνή τιμή όταν ψάχνουν καινούριο κινητό.

Καταλαβαίνω απόλυτα κάποιες αντιδράσεις και κάποια σχόλια με όχι ιδιαίτερα μεγάλη τρυφερότητα, για «αντιγραφή» και τα σχετικά. Θα μου επιτρέψετε όμως να μην τα υιοθετήσω, για μία σειρά από πολύ σοβαρούς λόγους.

Ο Πύργος των Φιλιατρών

Ο Πύργος των Φιλιατρών

Ο πρώτος, είναι η υπεραπλούστευση του όρου. Είναι άλλο πράγμα να αντιγράφεις ένα απλό κείμενο για τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος στο μπάσκετ, άλλο ένα website για παγωτά βανίλια ενώ υπάρχουν άλλα 44 ίδια, άλλο να φτιάχνεις ένα app ‘δανειζόμενος’ λεκτικά, μηχανισμό, λειτουργία και υλοποίηση από το Facebook Studio, άλλο να αντιγράφεις τον Πύργο της Πίζας και να τον τοποθετείς στα Φιλιατρά και εντελώς άλλο να ναυπηγείς ένα κρουαζιερόπλοιο και να το ρίχνεις στο Αιγαίο. Στις τρεις πρώτες περιπτώσεις απλά στερούμαστε δημιουργικής φαντασίας. Στην τέταρτη στερούμαστε λογικής και παιδείας γιατί στα Φιλιατρά… υπάρχει ήδη ο Πύργος του Άιφελ. 🙂

Στην πέμπτη όμως, απλά βλέπεις μια ωραία ιδέα και την εφαρμόζεις εκεί που υπάρχει ανάγκη προκειμένου να την καλύψεις. Όπως το βλέπω εγώ, το μόνο που στερήσε είναι το κόμπλεξ – ευτυχώς, γιατί ειδικά στις business είναι μάλλον πολυτέλεια.

Επίσης, δεν παύω να θυμάμαι και ένα κοριτσάκι που κλεισμένο σε μία αποθήκη το 2007, καλούσε τον κόσμο να του τηλεφωνήσει για να το βοηθήσει να βγει. Ήταν το πρώτο Ελληνικό viral και ήταν επίσης μία ενέργεια που κατηγορήθηκε πως ο μηχανισμός της είχε χρησιμοποιηθεί στο εξωτερικό. Μείωσε αυτό το γεγονός την επιτυχία της ενέργειας; Φυσικά και όχι. Και ευτυχώς όχι. Γιατί εκείνη τη χρονική στιγμή, η αγορά μας είναι ανάγκη από ένα project που θα έβγαζε το Internet από τη λογική “να φτιάξω κι ένα site με τον ανηψιό μου» και θα το έβαζε στη διαφήμιση και πιο κοντά στον καταναλωτή. Και γιατί ο ίδιος ο καταναλωτής το απόλαυσε, το χάρηκε και το αναπαρήγαγε. Και ξέρουμε όλοι τι σημαίνει αυτό, έτσι δεν είναι;

Ο Δημήτρης Θεοφάνους δοκιμάζει το You.gr Virtual Store

Ο Δημήτρης Θεοφάνους δοκιμάζει το You.gr Virtual Store

Αυτόν ακριβώς το ρόλο, μπορεί να παίξει το Virtual Store του You.gr για το ελληνικό eCommerce. Ναι, μπορεί στην Ελλάδα να μην έχουμε τόσους πολλούς commuters, αλλά έχουμε δεκάδες χιλιάδες κόσμο που περιμένει να δει γύρω του να συμβαίνουν πράγματα που θα του κάνουν καλύτερη, πιο απλή και πιο λειτουργική την καθημερινότητά του. Και όπως έχει δείξει η μέχρι σήμερα ιστορία, οι αλλεπάληλες εκπτώσεις και οι ανακοινώσεις, απλά δεν φτάνουν. Χρειάζεται να πάρουμε τον κόσμο από το χέρι, και να πάμε όλοι μαζί ένα βήμα παραπέρα. Και η καινοτομία είναι πάντα ένας πολύ καλός μαγνήτης θαυμασμού.

Και πραγματικά ζηλεύω όσους το κάνουν.

O Περικλής Βανικιώτης δραστηριοποιείται στην αγορά της interactive επικοινωνίας και την online κοινότητα ευρύτερα από το 1995. Από τότε μέχρι σήμερα έχει διατελέσει επικεφαλής του New Media Team και αρχισυντάκτης για τα θέμα interactive επικοινωνίας στη Boussias Communications, Executive Director και Managing Consultant στην Atcom Internet & Multimedia, Executive Director, co-Head of Digital στη Leo Burnett και εν συνεχεία Head of Digital στη The Newtons Laboratory. Σήμερα είναι επικεφαλής του τομέα Digital στο Publicis Groupe.

Leave A Reply