Λίγα λόγια για τον Πέρη (που δεν ήξερες)

0

Δεν είναι ποτέ εύκολο να γράψεις ένα κείμενο για έναν άνθρωπο που σε έχει στιγματίσει σε πολλά επίπεδα. Ειδικά όταν πρέπει μέσα σε λίγες λέξεις να συγκεντρώσεις το μεγαλείο ενός τόσο σημαντικού αντρός. Οπότε θα καταφύγω στην πιο εύκολη λύση, που με έμαθε ο ίδιος ο Πέρης. Στην μεγάλη κόκκινη βίβλο των κλισέ. Από την οποία θα απομονώσω την ατάκα « ότι κάνουμε στη ζωή, αντανακλάει στην αιωνιότητα».

Πατώντας σε αυτό, αισθάνομαι την ανάγκη να φανερώσω στο κόσμο έναν Περικλή, που λίγοι είχαν την δυνατότητα και την τύχη να γνωρίζουν.

Γιατί ο Πέρης ευτύχισε στη ζωή του να παντρευτεί έναν μοναδικό άνθρωπο, την Ιωάννα, και να αποκτήσει μια όμορφη κόρη, την Αλίνα, αλλά το μεγάλο του πάθος για το ‘ίντερνετς’ μας χάρισε πάρα πολλά ψηφιακά παιδάκια.

Δεν θα παραθέσω το βιογραφικό του. Μπορείτε να το διαβάσετε στην αγαπημένη του φωλιά. Τον Uroborus. Και αν βρείτε χρόνο, διαβάστε και τα κείμενα του, μόνο καλό θα σας κάνουν.

Θα γράψω μερικά πράγματα για τον Πέρη, που λίγοι ήξεραν, γιατί ο ίδιος επέλεγε να τα κρατάει στο παρασκήνιο, θεωρώντας ότι δεν έχει σημασία ποιος γράφει ένα κείμενο ή παράγει ένα έργο, αλλά τι μεταδίδει το ίδιο το κείμενο ή το έργο.

Το Metamatic

Ο Πέρης λάτρευε τις τέχνες. Θυμάμαι όταν του είχα πάει ένα πίνακα δώρο, κόντευε να κλάψει από χαρά. Έτσι, όταν του δόθηκε η ευκαιρία από τον Κώστα τον Θεοτοκά, να φτιάξει το site του TAF (The Art Foundation), ο Πέρης δεν περιορίστηκε σε ένα απλό corporate site για καφετέρια/pub. Το πήγε δυο επίπεδα παραπάνω.

Έφτιαξε το Metamatic TAF, ένα μικρό portal τέχνης, που συγκέντρωνε και πρόβαλε όλη τη σύγχρονη τέχνη στη χώρα μας. Μια κοινωνία τέχνης. Από events, καλλιτέχνες, λίστες μέχρι εκτενέστατη αρθρογραφία. Έγραφε ο ίδιος, πολλές φορές ανώνυμα γιατί δεν τον ενδιέφερε ποιος γράφει, αλλά τι γράφει, και μας είχε παρασύρει σε αυτό το νέο πάθος του, κάνοντας μας να αγαπήσουμε και να εκτιμήσουμε την τέχνη. Μπορώ να γράψω πάρα πολλά για το Metamatic, αλλά καλύτερος να τα διηγηθεί είναι ο Γρηγόρης, από την μακρινή Ιαπωνία.

Το eCommerce News

Πριν δυο χρόνια, με είχε πιάσει και μου είχε πει ότι ήταν παράλογο μια αγορά, όπως αυτή του eCommerce, να μην έχει τη δική της κλαδική φωνή. Έτσι, μέσα σε ένα βράδυ, έστησε από μόνος του, όλο το Project. Μας βομβάρδιζε με τον Πάρη, με διαγράμματα, πίνακες, wireframes, και ότι περνάει από το μυαλό σας. Το είχαμε σηκώσει μέσα σε μια εβδομάδα. Από τότε δεν σταμάτησε να μαθαίνει και να γράφει για το eCommerce.

Πολλοί έζησαν εκείνη την βραδιά της 30ης Ιουνίου 2015, με τα Capital Controls. Λίγοι ξέρουν ότι όλη την Live ενημέρωση, την έγραφε μετά από τεράστια ξενύχτια, ο ίδιος ο Πέρης. Ένιωθε ότι ήταν το δικό του καθήκον, προς την αγορά.

Το Deasy

Ακόμα ένα πνευματικό τέκνο του Πέρη, που γεννήθηκε για να υποστηρίξει το πάθος του για την τεχνολογία.  Θυμάμαι σα χτες, που μου περιέγραφε την ομάδα… “Μαλάκα μου, θα γράφουν οι καλύτερες πένες. Ο Μαλλάς, ο Μουμούρης, ο Φανούρης, έχωσα πάλι και το Γρηγόρη απ’την Ιαπωνία. Και θα το τρέχει ο Νεκτάριος. Θα γράψεις και εσύ μια στήλη;” . Και έτσι γεννήσαμε τον Δοκησίσοφο, έναν ξερόλα χαρακτήρα που γκρίνιαζε για τα κακώς κείμενα. Έβαλα εγώ τα μουτράκια μου, αλλά το χιούμορ ήταν όλο του Πέρη.. Τρώγαμε τα φιλετάκια μας, και σημειώναμε ατάκες…

Πιο πολλά όμως, είπαν τα ίδια τα παιδιά…

Γράφει ο ίδιος στο αυτό-περιγραφικό About του Uroborus:

«Αρχαίος σύμβολος που παριστάνω το Δράκο που δαγκώνει την ουρά του. Συμβολίζω έτσι την αιωνιότητα και την ομάδα. Μόνο αυτά; Όχι, αλλά διαβάζετε ένα σύντομο βιογραφικό μου…»

Μετά έρχεται αυτή η στιγμή μέσα στην αιωνιότητα που μαθαίνεις πως δεν μένει πια στη γειτονιά. Σκέφτεσαι να μιλήσεις με παρατατικούς, μα οι παρατατικοί είναι άχρηστοι χρόνοι για ανθρώπους σαν τον ίδιο.

Ξέρεις πώς είναι για την Ιωάννα και την Αλίνα και δεν έχεις λόγο να σκαλίζεις την πληγή της απουσίας.

Μόνο, να, είναι που κοιτάς αυτές τις ψηφίδες εικόνας, ήχου και λέξεων και θέλεις να πατήσεις τα πλήκτρα ή να ανοίξεις ένα μικρόφωνο για να προλογίσεις, «κυρίες και κύριοι ο Περικλής Βανικιώτης…»

Best Digital Strategist

Ο Πέρης είχε βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο με συνέδρια. Τον Μιχάλη (και τον κ. Κυριάκο), το Κώστα το Νόστη, και πάει λέγοντας. Στα συνέδρια που έκανε ο Κώστας (eBusiness and Social Media World), έδινε κάποια βραβεία σε ανθρώπους του χώρου που παρουσίασαν εντυπωσιακά αποτελέσματα ή είχαν βοηθήσει το οικοσύστημα. Έτσι, η οργανωτική ομάδα του συνεδρίου, αποφάσισε το 2016 να του απονείμει το βραβείο του ‘Best Digital Strategist’ για όλα αυτά που είχε επιτύχει, τα 20 χρόνια που ασχολιόταν με αυτό το ρημάδι το ίντερνετς.

Ο Πέρης τίμησε τη διοργάνωση, το αποδέχθηκε, αλλά ποτέ δεν το φώναξε ή το ανέφερε στο βιογραφικό του. Γιατί πάνω από τα βραβεία, ήταν η ομάδα που κατάφερνε τα πάντα. Συνήθιζε πάντα να μου λέει «Τι να το κάνω το βραβείο; Το ότι έφτασε η Samsung στο 1 εκ. fans στο Facebook, είναι γιατί τα παιδιά της ομάδας, όπως ο Νίκος, η Νίκη, και οι λοιποί, ξενυχτάνε για να το προσέξουν»

Το ερωτηματολόγιο του Βρουστ

Με τον Πέρη κάναμε επικές δειπνοσοφιστίες με κουβέντες για το Ίντερνετ, την τεχνολογία και το ψηφιακό μας μέλλον. Είχε μούρλα με αυτά. Το ξέρουμε όλοι.

Σε κάποια φάση, μου πρότεινε να αλλάξουμε το περίφημο ερωτηματολόγιο του Προυστ, και να θεσπίσουμε ένα gathering επαγγελματιών της digital αγοράς, απ’ όπου θα τους περνούσαμε από το Ερωτηματολόγιο του Βρούστ (=λουκάνικο στα γερμανικά).

Θα πηγαίναμε δηλαδή σε ταβερνάκια, και θα κάναμε ανάκριση με τις πιο αστείες ερωτήσεις, στα πιο σημαντικά πρόσωπα της αγοράς. Ο Έρικ, ο Θεοτοκάς, ο Δημήτρης ο Χασαπάκης, οι Βαρέλογλου-Μάντζιαρης και πολλοί ακόμα άνθρωποι του χώρου, είχαν την τύχη να συμμετέχουν σε αυτό το τρελό πείραμα του Πέρη, και να εκμυστηρευτούν μικρά μυστικά τους. Τα γέλια έφταναν να γίνονται δακρύα (χαράς) και οι κοιλιακοί πονούσαν.

Ο «Κλεμμένος Ερμής»

Όσοι είναι στην αγορά της διαφήμισης, έχουν ένα μεγάλο φετίχ. Να κερδίσουν κάποια στιγμή, έναν Ερμή. Ο Πέρης τα κατάφερε για το site του ΣΚΑΙ, και για αρκετά ακόμα projects. Θυμάμαι, όταν πηγαίναμε στις εκδηλώσεις των Ερμήδων, μου επισήμανε πάντα να κρυφακούω την πιο κλασσική ‘ατάκα’ που ψιθυριζόταν, στα μικρά τσιτ-τσατ. «Πάλι μου έκλεψαν τον Ερμή», «μας έκλεψαν τον βραβείο», και πάει λέγοντας.

Πολυγραφότατος όπως ήταν, δεν μπορούσε να το αφήσει να πέσει κάτω.

Έτσι αποφάσισε να γράψει το πρώτο του βιβλίο. Ένα νουάρ μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Υπαστυνόμο Αλέξανδρο Νιόβη (κάποιους σας έκανε και φίλους στο Facebook, με αυτό το χαρακτήρα), μια δολοφονία και έναν “κλεμμένο ‘Ερμή”. Συμπρωταγωνιστές όλοι οι δημοφιλείς χαρακτήρες τις αγοράς. Ο Πάνος, ο Βαρέλας και πολλοί ακόμα είχαν φορέσει το κουστούμι κάποιου ιδιότροπου χαρακτήρα του μυθιστορήματος.

Ακόμα θυμάμαι τη λάμψη στα μάτια του, όταν μου έδωσε το draft του πρώτου κεφαλαίου. 33 σελίδες ήταν… τις διάβασα μέσα σε λίγο χρόνο. Κύλησαν σαν νεράκι. Από τότε, δεν σταμάτησα να τον πιέζω να γράψει περισσότερα. Και το έκανε.. Όσο άντεχε.

Μικρό απόσπασμα από το κείμενο που μου έμεινε σαν συγγραφική παρακαταθήκη, αυτού του σπάνιου ανθρώπου:


Ο Νόβης δεν κοίταζε τίποτα από όλα αυτά. Ήταν ακόμα απορροφημένος από την τεράστια τζαμαρία πίσω από το γραφείο του Αστυνόμου και το φως του ήλιου που έμπαινε μέσω αυτής άπλετο και υπεροπτικό, καλύπτοντας τα πάντα με μία λάμψη καλοκαιρινής ανεμελιάς. Στο βάθος μόνο, πολύ αχνά, νόμιζε πως είδε κάποια σύννεφα να δημιουργούνται σταγόνα – σταγόνα και για μια στιγμή ένιωσε το στομάχι του να σφίγγεται από χαρά. Φαντάστηκε μουντές συννεφιές και ψύχρα και υγρούς καθαρούς από σκόνη και κούραση δρόμους και πολύχρωμα φώτα αυτοκινήτων να μεταμορφώνουν σε ένα δικό τους μοντέρνο καμβά μια μια μελαγχολική γκρίζα πόλη σε ένα ιδιόμορφο έργο τέχνης. Ή σε μία ψευδαίσθηση που ταίριαζε μόνο σ αυτόν και σε όσους άλλους την αναζητούσαν. Η βαριά φωνή του Βάθυ τον επανέφερε απότομα στην πραγματικότητα.

«Κύριοι!» Είπε εγκάρδια ο Αστυνόμος, που είχε σηκωθεί από την δερμάτινη φωλιά του για πρώτη φορά απ όταν είχαν μπει στο γραφείο.

«Σήμερα τα ξημερώματα, στο κτίριο της της Fortrun στην Κηφισιά, όπου για όσους δε γνωρίζουν πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές της χώρα και μέλος διεθνούς δικτύου, είχαμε ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο συμβάν. Ενώ οι μεγαλοδιαφημιστές και οι πελάτες τους διασκέδαζαν στο ισόγειο, πανηγυρίζοντας τα ετήσια βραβεία του Φεστιβάλ Διαφήμισης, ένας από τους παρόντες βρέθηκε δολοφονημένος, με πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι, σε μία από τις απομονωμένες αίθουσες του δευτέρου ορόφου. Τον νεκρό τον βρήκε μία υπάλληλος της διαφημιστικής που ανέβηκε κάποια στιγμή στην αίθουσα με σκοπό να προετοιμάσει το χώρο για τα καινούρια βραβεία της εταιρείας». Σταμάτησε για λίγο, χάνοντας τον ειρμό του «Ναι» συνέχισε εκνευρισμένος «Ξέχασα να σας πω πως αυτή η αίθουσα λειτουργούσε σαν ένα μικρό μουσείο, με βραβεία και ιστορικό υλικό από την πολύχρονη πορεία της εταιρείας» Τι ήθελε τώρα και το έβαλε αυτό μέσα στην κουβέντα; αναρωτήθηκε και κοίταξε φευγαλέα το πακέτο με τα Καρέλια, αποφεύγοντας τελευταία στιγμή να το ανοίξει. Μαλακίες.

«Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες της υπόθεσης γι αυτόν που θα την αναλάβε. Το θέμα είναι ότι ο νεκρός, ο Μάκης Δεμίρης, όπως τον έλεγαν, ήταν ένας από τους πρωτοπώρους στο internet, blogger ή κάτι παραπλήσιο και πρόσφατα συν-ιδιοκτήτης μία μικρότερης διαφημιστικής και συνεπώς εξέχων μέλος της φατρίας τους. Ο νούμερο ένα υποψήφιος δράστης όπως θα καταλάβετε και στη συνέχεια, είναι επίσης από την ίδια αγορά και αναζητείται ήδη. Θα πρέπει όμως να έχετε όλοι κατά νου πως όλα αυτά έγιναν ακριβώς την εποχή που όλοι αυτοί οι διαφημιστάδες είχαν καταφέρει κατά κάποιο τρόπο να διώξουν από πάνω τους τα αρνητικά σχόλια του 2010 με τις φούσκες και τα λουκέτα στους τηλεοπτικούς σταθμούς. Φαντάζομαι πως όλο και κάτι θα θυμάστε από τότε, έτσι δεν είναι;»

Ελληνικό Rockin’1000

Το καλοκαίρι του 2015, ο Πέρης μου σύστησε τους Rockin’1000 (τότε δεν είχαν καν όνομα).

Ένας τύπος, ο Fabio Zaffagnini, ήθελε να έρθουν να παίξουν οι Foo Fighters, στην πόλη του, την Τσεζένα της Ιταλίας. Τους το είχε ζητήσει πολλές φορές, αλλά δεν ήταν εμπορική η πόλη. Έτσι μάζεψε πολλούς καλλιτέχνες και τραγούδησαν όλοι μαζί το “Learn to Fly” των Foo Fighters. Ήταν τόσο εντυπωσιακό σαν πείραμα, που τελικά οι FF αποδέχτηκαν την πρόταση!

Βλέποντας ο Fabio ότι έχει ανταπόκριση, έστησε στη Τσεζένα, τους Rockin’1000. Ένα project που έπρεπε να μαζέψει 1000 καλλιτέχνες, για να παίξουν όλοι μαζί στη μεγαλύτερη Ροκ βραδιά της ιστορίας. Και πράγματι, ήταν εκθαμβωτικό γεγονός. Εδώ, το τελικό αποτέλεσμα, με ένα αγαπημένο τραγούδι του Πέρη (και της Κατερίνας Μίτσελ). To ακούγαμε στο σπίτι του Πέρη, τσίτα… και ανατριχιάζαμε.

Ο Πέρης πίστευε ότι οι Rockin’1000 ήταν η επανάσταση στη μουσική. Μια εντυπωσιακή χορογραφία, μια βιωματική εμπειρία που έπρεπε να ζήσει κάθε άνθρωπος, για να κατανοήσει το μεγαλείο της μουσικής.

Και μια μέρα μου έριξε την ιδέα… «Γιατί δεν κάνουμε το ίδιο, στην Ελλάδα?’ Να πιάσουμε τον Βαρέλα (sorry Γιώργο, πάντα έτσι σε λέγαμε, και πάντα με αγάπη), να του εξηγήσουμε το concept και να του ζητούσαμε να μιλήσει στη Heineken”…  Ο Πέρης θα μίλαγε είτε στη Samsung, είτε στη LG, που είχε άκρες.

Σκοπός ήταν να χρηματοδοτήσουν ένα αντίστοιχο Ελληνικό Rockin’ 1000. Και ας μην ήταν 1000 καλλιτέχνες. Και το 300, είχε ισχυρό συμβολισμό.

Αρχές Φθινοπώρου, στο ΟΑΚΑ. Έλληνες ροκάδες μουσικοί στη σκηνή, Έλληνες ροκάδες στην αρένα και στην κερκίδα, να τραγουδάνε από Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, Socrates, Βασίλη Παπακωνσταντίνου μέχρι Εξόριστους, Παυλάρα Σιδηρόπουλο και Άσιμο.

Και κάθε φορά, που σκεφτόμασταν τη ροή, λέγαμε ότι θα έπρεπε να κλείσουμε με Άσιμο και τον «Μπαγάσα» του. Βουρκώναμε γιατί σκεφτόμασταν πόσοι άνθρωποι από κάτω, θα τραγουδούσαν μαζί με τους καλλιτέχνες, δείχνοντας ψηλά στον ουρανό, ανακαλώντας μνήμες και εμπειρίες από φίλους, γνωστούς και συγγενείς που είχαν φύγαν.

Και δυστυχώς… δεν πρόλαβες, ρε μπαγάσα.

Αντί επιλόγου

Αυτά ήταν πολύ λίγα, από αυτά που κατάφερε αυτός ο πολυτάλαντος, πολυπράγμων άνθρωπος.

Από τους πρώτους ανθρώπους που ασχολήθηκαν με το Ίντερνετ σε αυτήν την άμοιρη, ηλιόλουστη χώρα, πίσω στο 1996, βοήθησε να στηθούν Ελληνικά BBS, τα Web Awards, η Ένωση Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ, διάφοροι φορείς και πάει λέγοντας. Δεν θα ήταν άδικος ο χαρακτηρισμός, πως ο Πέρης είναι ο Έλληνας Vint Cerf, λόγω του πάθους του, για το μέσο.

Κυψελιώτης στην καταγωγή, Εξαρχειώτης στο μυαλό, αμετανόητος γαύρος, ανόθευτο παληκάρι με υψηλά ιδανικά και λατρεία για κοινωνική προσφορά και γνώση. Αφήνει πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη, ένα σεβασμό, ένα πρότυπο ανθρώπου.

Ξέρω ότι διαβάζει αυτές τις λέξεις, γιατί την τρέλα του για το διάβασμα, δεν θα του την κλέψει κανένας Θεός. Και είμαι σίγουρος ότι γελάει, ξεφυσώντας τον καπνό από το τσιγάρο, βρίζοντας με θεωρώντας ότι γράφω υπερβολές.

Γιατί οι άνθρωποι σαν τον Πέρη δεν πλάθονται από τη ζωή για να φέρνουν τη στεναχώρια. Είναι χαρακτήρες που τους τοποθετεί η Ιστορία στο διάβα μας, σαν Φάρους για να τους ακολουθούμε, να παραδειγματιζόμαστε και να γινόμαστε καλύτεροι και ποιοτικότεροι.

Καλό ταξίδι, καλέ μου φίλε. Μόνο “Ακροθιγώς” δεν πέρασες από τη ζωή μας…

F.

Το eCommerce News αναζητεί καθημερινά μικρές και μεγάλες ειδήσεις που σχετίζονται με το χώρο του eCommerce.

Leave A Reply