Το eCommerce, ο Δαρβίνος και τα T-Bones

0

Πρόσφατα είχαμε μια κουβέντα με καλούς φίλους για τα Open Source Shopping Carts. Στρογγυλοκαθήμενοι δοκησίσοφοι της καινοτομίας, περιτριγυρισμένοι από medium-rare πρωτεϊνικούς πειρασμούς και με Δικαστή το Θεό Διόνυσο, προσπαθήσαμε να καταγράψουμε, όχι κατ’ ανάγκη τις καινοτομίες που φέρνουν εργαλεία σαν το Magento, το OpenCart ή το Presta, που προφανώς είναι πολλές και εντυπωσιακές, αλλά κυρίως τη χρησιμότητα και την πρακτικότητα τους, σε βάθος χρόνου και σε συνάρτηση με τις ανάγκες μιας επιχείρησης.

Εν αρχή ην .. ο σπόρος

η τεχνολογική εξέλιξη των Open source Shopping Carts, έχει συμβάλλει σημαντικά στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο
Ξεκινάω μια πρώτη σκέψη, χωρίς να κομίζω καμία γλαύκα εις Αθήνας, ούτε Θήβαις, ούτε Ελλάδοις, γράφοντας ότι η τεχνολογική εξέλιξη των Open source Shopping Carts, έχει συμβάλλει σημαντικά στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο. Και ναι, ομολογώ ότι έχω την τύχη, να έχω βάλει τα χεράκια μου, και να έχω παίξει με ουκ ολίγα λογισμικά eCommerce. Ανοιχτά και Κλειστά.

Γι’ αυτό, ανοίγω παρένθεση, και ευγνωμονώ όλους εκείνους τους developers/project & product managers/designers/και όποιους άλλους ξεχνάω, για τα εργαλεία που με, και μας, έχουν εξοπλίσει, και συνεχίζουν να μας εξοπλίζουν, για να κάνουμε τη δουλειά και τις ανάλυσεις μας, πιο εύκολες. Κλείνει η παρένθεση. Και σταματάω και τα αρχαία. Παράγωγο του Ζουραρισμού των τελευταίων ημερών (με το επιτυχές σχόλιο για τα ‘μέζεα’). 🙂

Ήταν από πολύ νωρίς προφανές, πως οι στρατηγικές ταχείας ανάπτυξης λογισμικού, μέσω υβριδικής αρχιτεκτονικής, όπου ο κεντρικός πυρήνας του Shopping Cart, θα αναπτύσσεται εσωτερικά από μια εταιρεία (πχ. Από την Varien στο Magento), και οι δευτερεύουσες λειτουργίες θα άνοιγαν στην κοινότητα του Open Source, συνετέλεσαν στο να δούμε εντυπωσιακή καινοτομία.

Η αρχιτεκτονική του Magento. Με κόκκινο, το 'κλειστό' πλαίσιο της Varien

Η αρχιτεκτονική του Magento. Με κόκκινο, το ‘κλειστό’ πλαίσιο της Varien

Έτσι εμφανίστηκαν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, παράλληλα με τα ίδια τα Shopping Carts και πάρα πολλά, και ιδιαίτερα ευφυή plug-ins (π.χ έτσι πρωτογνωρίσαμε το OneStepCheckout), κάποια εντυπωσιακά templates με πολλαπλές δυνατότητες (όπως το αγαπημένο theme BuyShop για OpenCart) , πολύ νέα γνώση στο οικοσύστημα (π.χ. τα συνέδρια ή η knowledge base του Magento), ακόμα και startups, όπως το Sweet Tooth που έξυπνα εντόπισαν πόσο ωραία δένουν τα μοντέλα SaaS (software as a service), με την Performance Λογική του eCommerce. Γενικότερα, η τεχνολογία είχε μπει στο eCommerce και το Open Source ήταν ένας καταλύτης στην εξάπλωση του.

Γιατρέ, είχε ένα βηχαλάκι.

Ξεκινήσαμε λοιπόν να δοκιμάζουμε τις πλατφόρμες. Συνεχείς εγκαταστάσεις, tests, και παραμετροποίησεις, για να βρεθεί η καλύτερη με βάση το πλήθος των δυνατοτήτων που είχε. Και μιας και το «κάθετι είναι καλό, όταν είναι υπερβολικό», κέρδιζε στην επιλογή ο βασιλιάς του «Compare Shopping Cart Functions», ή όπως λεγόταν το εκάστοτε πινακάκι, σε συγκριτικά άρθρα.

Ενδεικτικά Shopping Carts

Ενδεικτικά Shopping Carts

Και δεν σταματούσε εκεί, βέβαιως-βεβαίως. Δεν θα κουμπώσουμε και plugins για Sales motivation, User Experience, Rich Content, Customer Care, Payments, Εξωτερικά Services, social integrations, και για κερασάκι… advanced admin tools?

Προφανώς και θα τα κουμπώσουμε, γιατί έχουν εκπληκτικά functionalities. Και θα ήταν αφέλεια να μην τα έχουμε.

Μέχρι που μια μέρα, το κακόμοιρο το Shopping Cart … έβηξε.

Το άκουσε, φοβήθηκε ο μπαμπάς του και το πήγε στο γιατρό. «Μην φοβάσαι το βηχαλάκι, λεβέντη μου» του είπε ο γιατρός. «Είναι οι δυο πιο κλασσικές παιδικές ασθένειες. Η ταχύτητα και η συμβατότητα. Άστο να τις περάσει μικρό, να μάθει, γιατί αν μεγαλώσει θα τον ταλαιπωρήσουν».

I want more…

Ας το προσεγγίσουμε με απλό τρόπο.

Η αρχιτεκτονική μιας Open Source Shopping Cart πλατφόρμας στοχεύει στο να καλύψει όσο πιο ευρύ φάσμα επαγγελματιών μπορεί. Με το ίδιο εργαλείο δηλαδή, να πουλήσει και ο ανθοπώλης λουλούδια, και ο ταξιδιωτικός πράκτορας εισιτήρια, και ο ασφαλιστής ασφάλειες, και ο μουσικός μουσική, και ο Θοδωρής αγγελίες, και ο Φώτης παπούτσια. Και για τον κάθε επαγγελματία, η πλατφόρμα είχε λύσεις. Και την ευχαριστούμε πολύ.

Εκεί που αρχίζει να γίνεται όμως λίγο προβληματική η σχέση μας, είναι στο γεγονός ότι εγώ δεν θέλω να πουλήσω εισιτήρια. Ούτε λουλούδια, ούτε μουσική, ούτε ασφάλειες, ούτε αγγελίες. Συνεπώς, δεν θέλω στην πλατφόρμα μου, τα καλούδια των υπολοίπων φίλων. Δεν θέλω να έχω μενού επιλογών και λειτουργίες που ποτέ δεν θα χρησιμοποιήσω, γιατί κάνουν τη δουλειά μου πιο δύσκολη και γενικότερα δεν θέλω να έχω ένα σύστημα που πρέπει να διαχειριστεί, να επεξεργαστεί και γενικότερα, να κουβαλάει συνέχεια το 100% των δυνατοτήτων του, όταν στην πραγματικότητα, το Optimun των αναγκών μου, περιορίζεται μόνο στο π.χ. 24% των παρεχόμενων λειτουργιών του. Για να τρέξω, προτιμώ έναν γερασμένο επιβήτορα, παρά ένα γεροδεμένο γαιδούρι.

Και γίνομαι μεγαλόκαρδος, ξεχνώντας για λίγο πόσο στριμμένος είμαι σαν χαρακτήρας επειδή δεν θέλω τα πιο πάνω, και συμβιβάζομαι με την ιδέα ότι θα έχω λειτουργίες που δεν μου χρειάζονται. Θα γίνουν αντίστοιχα μεγαλόκαρδοι και οι servers μου που θα λιώνει το κορμάκι τους, στο να επεξεργάζονται δεδομένα που δεν θέλω; Θα γίνει μεγαλόκαρδη και η Google, που μου ζητάει, η τριών, τεσσάρων ή πέντε μεγαμπάιτ με άπειρα scripts, home page μου, να κάνει load πιο γρήγορα και από τον Usain Bold;

Στο δια ταύτα, λοιπόν, μακάριος ο developer που ξέρει από Open source και μπορεί να κάνει uber light μια πολύ βαριά έκδοση. Γιατί αλλιώς, θα χαθούμε στο σημείο που κρύβουν οι πιο μοχθηροί δολοφόνοι τα πτώματα τους. Στη δεύτερη σελίδα των αποτελεσμάτων του Google.

Ότι πάρεις 1 ευρώ… Ωραία, δώσε μου την ταμειακή μηχανή!

Έγραψα πιο πάνω, πόσο γεμάτο σε λειτουργίες και εφαρμογές είναι το οικοσύστημα του Open Source. Μια τεράστια δεξαμενή γνώσης, που όταν την ανακαλύπτεις νιώθεις όπως το παιδάκι στο ζαχαροπλαστείο. Θέλεις όλα τα γλυκά.

Και έτσι ξεκινάς και βάζεις modules, και plugins, και extensions, και widgets, και themes, και ότι λαχταράει η ψυχή σου, γιατί είναι όλα πολύ καλά εργαλεία. Και είσαι ευτυχισμένος, γιατί όλα κάνουν τη δουλειά τους, και σου έχουν αυξήσει τους δείκτες παραγωγικότητας και τις πωλήσεις, και την εύρυθμη λειτουργία των διαδικασιών, και… all hail the new King.

Μέχρι που κάποια στιγμή, ένα συννεφάκι μπαίνει μπροστά στον ήλιο.

Είναι η στιγμή που πρέπει να κάνεις update το theme που έχεις αγοράσει, και έχεις ρίξει δουλειά για να το προσαρμόσεις στα μέτρα σου, με την νέα αναβαθμισμένη έκδοση του Shopping Cart σου. Kαι ενός plugin για το Loyalty σύστημα σου, που επίσης πρέπει να γίνει update, λόγω της νέας έκδοσης του Shopping Cart.

Και εκεί ανακαλύπτεις, ότι η τριγωνική σχέση που προσπαθεί να συνδέσει τον άμοιρο αστυνομικό της γειτονιάς με το μπουζούκι, μάλλον δεν δουλεύει, επειδή και οι δυο είναι, κατ’ ανάγκη και ορισμό… όργανα.

Όπως, μάλλον δεν δουλεύει η σχέση, να είναι μεν συμβατή η αναβάθμιση του theme σου με το Shopping Cart, να είναι δε συμβατή και η αναβάθμιση του Loyalty σου με το Shopping Cart… αλλά μην είναι συμβατή η αναβάθμιση των updates του theme σου με τα updates του Loyalty σου, μιας και είναι ετερογενή συστήματα.

Και ξαφνικά, εμφανίζονται οι πρώτες σταγόνες κρύου ιδρώτα. Γιατί, αν το πιο πάνω θέμα που ήθελε να σε ταλαιπωρήσει, λύνεται με λίγο CSS και μερικές ώρες διορθώσεων… τι κάνεις όταν και τα 67 plugins σου, σου εμφανίσουν ειδοποίηση ότι θέλουν update στη νέα έκδοση; 😉

Εν κατακλείδι

Δεν θέλω να τρομοκρατήσω, και το σενάριο είναι λίγο μακάβριο, οπότε μην αγχώνεστε. Τουλάχιστον, αν δεν έχετε καμιά 50αριά plugins στο Magento, στο Presta, στο ZenCart, ή στο OpenCart σας. 🙂

Καλώς ή κακώς, όσο μεγαλώνει ένα eshop οφείλει να παραμετροποιεί διαρκώς την πλατφόρμα του, και να την εξελίσσει όσο το δυνατόν περισσότερο και ταχύτερα γίνεται, αν θέλει να παραμένει ανταγωνιστικό.

Πεποίθηση μου είναι πως οι εταιρείες που πρωταγωνιστούν στο παγκόσμιο eCommerce σκηνικό, αντιλαμβάνονται τους ευατούς τους, σαν τεχνολογικές εταιρείες που το business objective τους είναι το εμπόριο, παρά σαν εμπορικές εταιρείες με έναν ακόμα κανάλι πώλησης, που λέγεται online.

Με βάση λοιπόν, την παραπάνω προσωπική θέση, θέλω να πιστεύω πως η δαρβινική τεχνολογική εξέλιξη ενός eCommerce Property, είναι να ξεκινάει από ανοιχτό λογισμικό για Shopping Cart, για να συσσωρεύει γνώση, να τεστάρει εργαλεία (=plugins) που δουλεύουν και καλύπτουν τις ανάγκες, και να καθορίζει τους στόχους και τα μέσα που θα χρειαστεί για να φτάσει στην επιτυχία. Και όταν φτάσει σε τέτοιο σημείο ωριμότητας, που να μπορεί να κάνει αρμονικό scale σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, να είναι έτοιμo δηλαδή να επενδύσει σημαντικά για να αναπτύξει τη δική του τεχνολογία, τότε να μεταπηδάει σε κλειστές, custom λύσεις λογισμικού, που θα καλύπτουν μόνο την δική του ανάγκη εξέλιξης.

Και αυτό γιατί θα είναι σε θέση να μπορεί να ακολουθήσει μόνο τις απαραίτητες εξελίξεις και καινοτομίες που αφορούν τον συγκεκριμένο κλάδο που δραστηριοποιείται. Αντλώντας δηλαδή συνεχώς, τις κατάλληλες εμπορικές ιδέες, από την τεράστια δεξαμενή γνώσης που προσφέρει ο μαγικός κόσμος του Open Source και προσαρμόζοντας τες στις δικές του επιχειρησιακές day-to-day ανάγκες.

Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν υπερβολικά πολλές εξαιρέσεις στην πιο πάνω διαπίστευση, για να πει κάποιος ότι η δαρβινική ανάλυση του Technical Implementation, στην οποία κατέληξαν οι δειπνοσοφιστές της παρέας, μπορεί να αναχθεί σε κανόνα. Γι’ αυτό και εμείς, ως οφείλουμε στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο, στους πολυπράγμονες developers και στους καλούς ψήστες των Αθηνών (και όχι μόνο)… θα συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε φιλέτα και Ales, μέχρι να ανακαλύψουμε την μέγιστη αλήθεια.

Πιθανότατα να μην τα καταφέρουμε ποτέ. Θα έχουμε κερδίσει όμως, “την υπέροχη γεύση του Dolca” (και των T-Bones), που έλεγε στα 80s o Bunny. 🙂

Φώτης Αντωνόπουλος
O Φώτης Αντωνόπουλος είναι Group eCommerce Director στο Fais Group of Companies, έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς ομίλους στα Βαλκάνια, με αντιπροσωπείες γνωστών brands, όπως Puma, Indian Motorcycles, Princess Yachts, Burberry (Ρουμανία), κτλ.. Παράλληλα, συμμετέχει και σε άλλα eCommerce Projects, όπως το Adaplo.com, το Qrator.com, το Pricetracker.gr, κτλ.

Κατέχει τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου στον Ελληνικό Σύνδεσμο Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Ε.Σ.Η.Ε. ή Greek eCommerce Association – GR.EC.A).

Το 2015 του απονεμήθηκε ο τίτλος του ‘Digital Manager of the Year”, ενώ το 2016 κέρδισε το βραβείο του ‘eCommerce Manager of the Year”. Συνολικά έχει κερδίσει περισσότερα από 25 βραβεία για το Ηλεκτρονικό Εμπόριο

Leave A Reply